Φτερόλακα 2008

Γειά και χαρά,

σκέφτομαι ότι με τον περιορισμένο χρόνο που έχω δεν θα μπορέσω να κάνω και πολλά πράγματα μέχρι τις καλοκαιρινές αποστολές... Και επειδή μου έχει λείψει πολύ μια καλή σπηλιά σκέφτηκα την διοργάνωση της 9ης και τελευταίας ελπίζω αποστολής μας στην Φτερόλακα στον Παρνασσό.

Η Φτερόλακα έχει δουλευτεί πολύ, έχει χαρτογραφηθεί (όμως η χαρτογράφηση δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί) και έχει συνέχειες (δύο σιφώνια στον πάτο συν μια τραβερσούλα προς μια εισροή (στα -280μ, στον πάτο και πάλι). Το χαρακτηριστικό της είναι το πολύ τεχνικό αρμάτωμα που αποφεύγει το νερό (στην ουσία κινούμαστε όσο πιο κοντά στην οροφή του σπηλαίου). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα το αρμάτωμα να είναι πολύ απαιτητικό σε υλικά και σε χρόνο (ενδεικτικά: 4 τραβέρσες και 25 πλακέτες μέχρι τα -80μ (*)

Επιπλέον, το αρμάτωμα θέλει μια σημαντική βελτίωση στο κομμάτι από τα -80μ έως τα -100...

Έτσι, σκέφτομαι να ξεκινήσουμε και πάλι με τους εξής στόχους για φέτος:
1. Αρμάτωμα εκ νέου με διόρθωση του κομματιού από -80 εώς 100μ (συνέχεια της τραβέρσας που ξεκινάει από τα -80, για 10 - 15 μέτρα ακόμη)
2. Αγορά / δωρεά υλικών για να μείνουν οι τραβέρσες (και μόνο) αρματωμένες (αυτό θα επιτρέψει την κατάβαση - αρματωμα / ξ'αρμάτωμα - από μελλοντικές ομάδες σε μια μέρα)
3. Τελική αποτύπωση των λεπτομερειών του αρματώματος στην χαρτογράφηση.
4. Εαν η ΣΠΗΛΑΙΟΔΙΑΣΩΣΗ συμφωνεί, εκπαιδευτική κατάβαση προς το καλοκαίρι ή γιατί όχι και κάποιας μορφής άσκηση.

Σκέφτομαι, το αρμάτωμα να ξεκινήσει το ΣΚ που μας έρχεται (8-9 Μαρτίου 2008) και θα ακολουθήσουν κι άλλα. Ενδιαφέρεται κανείς???

Λεπτομέρειες από κοντά στον σύλλογο (αύριο)

(*) Η Ταφκούρα (-860μ) θέλει καμιά 70αρία - το πολύ 80 - μέχρι τον πάτο στα -810μ....)

Κώστα, εμένα με ενδιαφέρει μεν, αλλά 10 Μαρτίου είναι Καθαρά Δευτέρα και έχω κανονίσει τριήμερη οικογενειακή εξόρμηση.

Θα υπάρξουν κι άλλα ΣΚ. Οι δράσεις θα ανακοινώνονται εδώ φυσικά οπότε θα μπορέσεις να το προγραμματίσεις.

ενδιαφέρομαι αλλά όχι για το 3ήμερο, αλλά για άλλο ΣΚ

ενδιαφέρομαι αλλά όχι για το 3ήμερο, αλλά για άλλο ΣΚ

Και εγω το ιδιο

Maggie & George, εννοείται ότι είσαστε κατί περισσότερο ...από απλώς ευπρόσδεκτοι!!! Θα παραμείνουμε σε επαφή για να πάμε είτε μαζί είτε να πάτε μόνοι σας.

Καλημέρα σας και καλά κούλουμα!

Τελικά πήγαμε Φτερόλακα όπως και είχαμε ανακοινώσει. Η ομάδα αποτελείτο από τους εξής τρείς σπηλαιολόγους:
Κώστας Αδαμόπουλος (ΣΕΛΑΣ)
Νίκος Βολάκος (ΦΟΣ)
Νίκος Πασπαλιάρης (ΦΟΣ)

Ξεκινήσαμε το βράδυ της Παρσκευής (7-3-2008) και προσεγγίοσαμε τον Παρνασό από Αράχωβα. Ο Νίκος Βολάκος μας φιλοξένησε στο σπίτι που έχει στην περιοχή οπότε δεν χρειάστηκε να κατασκηνώσουμε... Την επόμενη ξεκίνήσαμε για να προσεγγίσουμε την Φτερόλακα από χωματόδρομο ο οπόιος ξεκινάει λίγο μετά την διασταύρωση του χιονοδρομικού. Δυστυχώς, λίγα χιλιόμετρα μετά ο δρόμος έκλεινε από χίονια κι έτσι φορτωθήκαμε τα υλικά και ξεκινήσαμε μια πορεία 6 xλμ. (όπως διαπιστώσαμε εκ των υστέρον). Η πεζοπορία μας κατέληξε στο σπήλαιο μετά από 1 1/2 ώρα.

Οι καιρικές συνθήκες ήταν πολύ καλές όλα τα ρυάκια να τρέχουν νερά από τα χίονια που λειώνουν. Σαν αποτέλεσμα η Φτερόλακα είχε πραγματικά αυξημένη παροχή. Με αυτές τις συνθήκες ξεκινήσαμε το αρμάτωμα στις 13:00 και πολύ σύντομα φτάσαμε στην Τραβέρσα 1 (στο πατάρι της πρώτης αίθουσας). Εκεί προσθέσαμε μια επιπλέον φυσική δεσια στην τραβέρσα - κάτι που από καιρό σχεδιάζαμε. Στο τέλος της αρχίζει μια κατάβαση 15μ η οποία διακόπτεται από την Τραβέρσα 2 η οποία χρειαζόταν επιπλέον βύσματα. Η τραβέρσα 2 είναι μήκους 5 μέτρων και αναπτύσεται πάνω σε μια λεία πλάκα με ελάχιστα πατήματα. Βάλαμε 4 βύσματα.

Στην συνέχεια κατεβήκαμε το P.45 μέχρι την "Κραμπονάδα" (στα -80) όπου και σταματήσαμε για να αρχίσουμε την επιστροφή. Συνολικά αναλώσαμε 31 κρίκους / πλακέτες για να κατέβουμε μέχρι αυτό το βάθος.

Στον χάρτη του σπηλαίου που ακολουθεί φαίνετε μέχρι που φτάσαμε:


Μετά την έξοδο μας ξεκινήσαμε την πιο ανηφορική πλεόν επιστροφή μας η οποία διήρκησε 2 1/2 ώρες.

Η αποστολή θα συνεχιστεί στα επόμενα Σαββατοκύριακα.

Μερικές φωτό (του Νίκου Βολάκου και (μια) του Νίκου Πασπαλιάρη) θα βρείτε εδώ:

Η Φτερόλακκα ήταν η πρώτη μου σπηλιά μετά τα σεμινάρια και θυμάμαι και κάτι ωραία "κόλπα" που μας είχε δείξει τότε ο Κώστας με το VTopo... μόλις ξεμπλέξω από τα ταξίδια (και τα σεμινάριά μας) θα έρθω και εγώ προς τα κει.
Οι επιδόσεις μου τότε ήταν μάλλον απογοητευτικές και πρέπει να βελτιωθούν!