Ursus!

Με λένε Ursus -γιατί έτσι με ονόμασε ο Μιχάλης- έχω μαύρο τρίχωμα, όμορφη μελαγχολική φατσούλα και είμαι πολύ αγαπησιάρης. Είμαι όμως ακόμα μωρούλι. Η Έρη με μάζεψε από το δρόμο, προπαραμονή Χριστουγέννων, όταν με άκουσε να κλαιω γιατί με είχαν διώξει από μια αυλή που προσπάθησα να βρω καταφύγιο. Με πήρε στο σπίτι, μου έδωσε μια ζεστή γωνίτσα να κοιμηθώ, φαγητό, νερό κι ένα καλό μπάνιο. Είμαι παιχνιδιάρης και λίγο δαγκανιάρης, γιατί είμαι μικρούλης και τα δοντάκια ακόμα με ενοχλούνε. Έχω προσαρμοστεί στη νέα μου ζωή και δεν κλαιω πια όταν μένω μόνος μου, ούτε κάνω ζημιές αν και μου αρέσει πολύ το παιχνίδι...
Όταν μεγαλώσω θα γίνω ένας μεγάλος πανέμορφος σκύλαρος , με γυαλιστερό τρίχωμα και πολύ καλός φύλακας. Θα μοιάζω μάλλον με Λαμπραντόρ ή Βέλγικο Λυκόσκυλο ή κάτι τέτοιο. Η Έρη και ο Μιχάλης όμως δεν μπορούν να με κρατήσουν γιατί έχουν την Μπάνυ. Έτσι κι εγώ πρέπει να βρω ένα σπιτάκι και μια οικογένεια για να με υιοθετήσει. Εάν θέλεις να με πάρεις, να με φροντίζεις και να με αγαπάς, σου υπόσχομαι ότι κι εγώ θα σε ακολουθώ στις αποστολές και τα ταξίδια σου, θα σου κάνω χαρές όταν γυρνάς από τη δουλειά, θα είμαι ο πιο πιστός φίλος που είχες ποτέ και θα σε αγαπάω για πάντα, ότι κι αν συμβεί...

Η Έρη μου υποσχέθηκε, ότι θα μου τραβήξει την πρώτη μου φωτογραφία και θα την ανεβάσει αύριο, για να με δεις...

Να' μαι! Δεν είμαι κούκλος?




Θα με υιοθετήσει κανείς?