Νέα τεχνική για απεγκλωβισμό

Καλησπέρα σε όλες και όλους...

Εδώ και καιρό δουλεύω μια νέα τεχνική για απεγκλωβισμό. Σήμερα στην οικοδομή την δουλέψαμε λίγο περισσότερο - την "σενιάραμε" θα έλεγα - και ήρθε η ώρα να σας την παρουσιάσω ώστε να να την δοκιμάσετε, να δούμε τις αδυναμίες της κι αν θεωρήσουμε πως δουλεύει ικανοποιητικά μπορούμε να την παρουσιάσουμε στην Πανελλήνια ως "μέθοδος ΣΕΛΑΣ".

Η τεχνική έχει τα εξής πλεονεκτήματα:

1. Διασώστης και θύμα είναι συνεχώς σε δύο φρένα. Δεν υπάρχει παραδοχή στιγμιαίας έστω παραμονής σε ένα φρένο.

2. Τα υλικά και το σχοινί είναι "καθαρά". Ο διασώστης δουλεύει με άνεση και δεν υπάρχουν μπλεξίματα, μπερδέματα κλπ.

3. Δεν υπάρχουν κραδασμοί για το θύμα. Ο απεγκλωβισμός γίνεται "γλυκά", δεν πατάμε πάνω του κλπ κλπ.

4. Η διαδικασία είναι συνέχεια αυτών που κι ένας σπηλαιολόγος α' επιπέδου γνωρίζει.

Μειονεκτημα της είναι ότι διασώστης και θύμα πρέπει να έχουν σχετικά το ίδιο βάρος ή ο διασώστης να είναι βαρύτερος. Αν πχ ο Αλέξανδρος πρέπει να απεγκλωβίσει εμένα θα έχουμε θεματάκι...

Επί του πρακτέου η διαδικασία έχει τα εξής βήματα:

1. Ο διασώστης προσεγγίζει το θύμα και ελευθερώνει το φρένο ποδιού και το ποδωστήριο από το σχοινί.

2. Κοτσάρει την κοντή του στο καραμπίνερ το ποδωστηρίου του και φτάνει το φρένο χειρός του έως το φρένο χειρός του θύματος.

3. Βγάζει την μακριά του από το φρένο και την κοτσάρει στον κεντρικό του θύματος.

4. Βγάζει την κοντή από το φρένο χειρός.

5. Βγάζει το φρένο χειρός από το σχοινί και το κρεμάει στην ζώνη του.

Σε αυτή την φάση το θύμα είναι σε φρένο χειρός και στήθους, ο διασώστης σε φρένο στήθους και συνδεδεμένος με το θύμα άρα θέμα αστοχίας σε φρένα δεν υπάρχει.

6. Τοποθετεί το φρένο χειρός του θύματος σε σημείο τέτοιο που η κάτω τρύπα να είναι είκοσι περίπου πόντους από την πάνω τρύπα του φρένου στήθούς του θύματος.

7. Πατώντας το ποδωστήριο του θύματος και / ή το φρένο ποδιού του ανοίγει το φρένο στήθους του και κοτσάρει την κοντή στο σχοινί πάνω από το φρένο χειρός του θύματος (όπως κάνουμε στο πέρασμα κόμπου).

Σε αυτή την φάση ο διασώστης είναι στο φρένο χειρός του θύματος, το θύμα στο φρένο στήθους τους και οι δύο συνδεδεμένοι μεταξύ τους άρα θέμα αστοχίας δεν υπάρχει. Επίσης είναι χωριστά και "καθαροί".

8. Βάζει καταβατήρα στον κεντρικό του θύματος με πρόσωπο (του καταβατήρα) προς τον διασώστη, καραμπίνερ τριβών, παίρνει μπόσικα και κλειδώνει με τον σωστό τρόπο.

9. Βγάζει την μακριά λανιέρα του θύματος από το φρένο χειρός του θύματος.

Τώρα το βάρος του διασώστη είναι στο φρένο χειρός του θύματος (με την κοντή λανιέρα), το θύμα στο φρένο στήθους του και τον καταβατήρα, ενώ έχουμε και backup την μακριά.

10. Βγάζει το ποδωστήριο του θύματος από το φρένο χειρός και βάζει το καραμπίνερ στην πάνω τρύπα του φρένου στήθους του θύματος ή τον κεντρικό του. Εν συνεχεία περνά το ποδωστήριο μέσα από την λαβή του φρένου χειρός και το αφήνει να πέσει προς τα κάτω. Η διαδικασία μπορεί να είναι και "ανάποδα": να ξεκινήσουμε από το πόδι του διασώστη και να καταλήξουμε στο θύμα. Αυτό βολεύεί αν ο διασώστης ανέβηκε με το ποδωστήριο του θύματος και όχι με φρένο ποδιού.

11. Ο διασώστης πατάει στο ποδωστήριο, κάνει αντίβαρο (κάτι σαν το ισπανικό παλάγκο...) και ανοίγει το φρένο στήθους του θύματος. Με ήρεμες κινήσεις αφήνει το θύμα να πέσει στον καταβατήρα του.

12. Το ποδωστήριο του θύματος επιστρέφει στην θέση του.

Πλέον το βάρος του διασώστη παραμένει στην κοντή και το βάρος του θύματος είναι στον καταβατήρα ενώ παραμένουν συνδεδεμένοι με την μακριά του διασώστη.

13. Ο διασώστης περνά την κοντή του θύματος μέσα από τον κεντρικό του και την κλιπάρει στον κεντρικό του θύματος (για να είναι κοντά διασώστης και θύμα κατά την κατάβαση.

14. Πατάει το ποδωστήριο του θύματος, βγάζει την κοντή του από το σχοινί και κατεβαίνει προς τα κάτω φορτίζοντας την "διπλωμένη" κοντή του θύματος.

15. Βγάζει το φρένο χειρός του θύματος από το σχοινί και το τοποθετεί στην ζώνη του.

16. Λύνει τον καταβατήρα και ξεκινάει η κατάβαση.

Ο χρόνος που πετύχαμε είναι λιγότερος από τρία λεπτά σε λιγότερες από πέντε δοκιμές. Νομίζω πως μπορεί να πέσει πολύ περισσότερο.

Αναμένω κριτικές - γνώμες - παρατηρήσεις κλπ κλπ.

Αυτά...

Δημήτρης

ΥΓ. Σκίτσα, φωτό και βίντεα λίαν συντόμως...

Να προτείνω (ρωτήσω) κάτι;
Στο τέλος τις διαδικασίας που ο διασωστης βγάζει την κόντη του πάνω από το φρένο χειρός τι θύματος και στη συνέχεια το κρεμαει και αυτό στη ζώνη του, μήπως αντί να βγάλει τελείως την κόντη να την βάλει στην κάτω τρύπα του φρένου και αμέσως μετά (προτού αφήσει το βάρος του να πάει στη διπλωμενη κόντη του θύματος) να βγάλει το φρένο χειρός του θύματοςαπό το σχοινι; Το λέω γιατί έτσι δεν θα υπάρχει διάστημα στο οποίο το φρένο του θύματος θα είναι "ελευθερο" να πέσει ενώ ταυτόχρονα ο διασωστης δε θα χρειαστεί να "ψάξει"που θα το κρεμάσει. Ίσως να είναι λίγο δύσκολο ενώ στηρίζεται στο ποδωστηριο να βγάλει το φρένο χειρός.
Ελπίζω αύριο να μπορέσω να το δοκιμάσω με βαρύτερο θύμα για να λυθεί η απορία σχετικά με τη διαφορά βάρους θυματος-διασωστη...

Αλεξανδρε τα πολλα λογια ειναι φτωχεια: δοκιμασε το. Τωρα ειναι η ωρα των βελτιωσεων...

Δημητρης

Άμεσες εντυπώσεις:
Πολύπλοκο μου φαίνεται σε βαθμό που δεν μπορώ να το παρακολουθήσω. Πρέπει μάλλον να το δω.
Για ποιό λόγο δεν μας αρέσει το απλό που μάθαμε στα σεμινάρια αυτονόμου; τι κακό έχει το ένα φρένο όπως παίζει στο σενάριο του κοψίματος; μια χαρά δεν είναι το ένα φρένο, αρκεί να έχει σταθερή τάση;
Και επειδή έχω σκοπό να αδυνατίσω, το ότι πρέπει να είμαι πιο βαρύς δεν είναι ότι καλύτερο. Και αν δεν το δω προσωπικά, δεν είναι ότι καλύτερο για γυναίκες σπηλαιολόγους.
Πολλά ερωτήματα έχω, αλλά ας το δούμε στην πράξη (γιατί νομίζω ότι ούτε με φωτογραφίες θα το καταλάβω), και τα λέμε.
Στέλιος

Συμφωνώ σε μια επί τόπου επίδειξη. Ακόμα κ αν προσπαθήσω να το κάνω βήμα - βήμα διαβάζοντάς το, θα είναι καλύτερα να το έχω δει όπως ακριβώς το έχεις στο μυαλό σου. Προς το παρόν η διαφορά που διακρίνω είναι τα 2 φρένα καθ' όλη τη διάρκεια, που αν δεν περιπλέκεται η διαδικασία, μόνο σαν πλεονέκτημα μπορώ να το δω.

Και αν δεν το δω προσωπικά, δεν είναι ότι καλύτερο για γυναίκες σπηλαιολόγους.

Αν κ τα κιλά μου έχουν φτάσει σε σημείο τέτοιο που να μπορώ να παίξω τουλάχιστον με το 80% των αντρών σπηλαιολόγων απεγκλωβισμούς ... εξακολουθώ να πιστεύω πως για τις γυναίκες, η πιο σύντομη, σίγουρη κ εύκολη λύση είναι το κόψιμο!

Όντως κι εγώ - όντας οπτικός τύπος - πρέπει να το δω για να σχηματίσω άποψη. Ένα μειονέκτημα που βρίσκω εκ προοιμίου είναι το ότι, αν δεν δουλεύει με βαρύτερο θύμα, θα πρέπει κανείς να έχει εξοικειωθεί με 2 διαφορετικές τεχνικές ώστε να εφαρμόζει κατά περίσταση την κατάλληλη. Εδώ μια και δεν μπορούμε να την κάνουμε κουμάντο (εγώ προσωπικά την έχω ξεχάσει ήδη), φαντάσου δυο. Στο τέλος θα μπλέξουμε τα μπούτια μας στην κυριολεξία. Βέβαια, αν είμαστε άνω των 90 χ/μων δεν έχουμε πρόβλημα, με την τεχνική του Μήτσου τους βγάζουμε όλους.

Μπράβο Δημήτρη που εξακολουθείς και ψάχνεσαι! Να την δούμε από κοντά την τεχνική.

Καλησπέρα σε όλους και όλες!!!

Πολύ μου αρέσει το θεματάκι μας. Νομίζω πως είναι η πρώτη μη (αυτο) κανιβαλική συζήτηση εδώ και πολύ καιρό. Μακάρι να κάνω λάθος βέβαια...

Θα προσπαθήσω να απαντήσω συνολικά σε όλους ανεξαρτήτως εάν οι παρατηρήσεις σας έγιναν εδώ ή στο fb. Για να μην σας ταλαιπωρώ παραθέτω εδώ και την "απορία" του φίλου Μιχάλη Φουντουλάκη:

Michael Fountoulakis πως γεννήθηκε η ανάγκη για αυτό το τρόπο διάσωσης???? η/οι προηγούμενη/ες τεχνικη/ές δεν ήταν επαρκείς????

Το να βρεθεί ένα θύμα στο σχοινί στην ανάβαση με τον διασώστη χαμηλότερα ή ψηλότερα είναι μια από τις πιο ζόρικες καταστάστεις που μπορεί να τύχουν σε μια σπηλαιολογική εξόρμηση. Αυτή η δυσάρεστη συνθήκη έχει ορισμένες "υποσυνθήκες". Θύμα ελαφρύτερο ή βαρύτερο από τον διασώστη; Πού έχει τραυματιστεί (αν έχει τραυματιστεί) το θύμα; Στην λεκάνη; Στα πόδια; Στο κεφάλι; Στην σπονδυλική στήλη; Διατηρεί τις αισθήσεις του; Υπάρχει εφεδρικό σχοινί; Ο διασώστης είναι ψηλότερα ή χαμηλότερα; Ακολουθεί στένωμα προς τα πάνω ή κάτω; Ποιο είναι το τεχνικό επίπεδο του διασώστη; Κλπ κλπ...

Για τον λόγο αυτό έχουν αναπτυχθεί οι εξής τεχνικές απεγκλωβισμού (και δεν θα πιάσουμε τι κάνουμε αν υπάρχει εφεδρικό ή περισσευούμενο σχοιν)ί:

1. Δυναμική μέθοδος. Η κεντρική ιδέα είναι: ο διασώστης απεγκλωβίζει το θύμα με την μυική του δύναμη, άρα ο ο διασώστης πρέπει να είναι αρκετά γυμνασμένος (sic) και το θύμα ελαφρύ... Ωστόσο είναι η πιο "γλυκειά" τεχνική για το θύμα.

2. Αντίβαρο με λανιέρες. Διασώστης έχει ίσο βάρος με το θύμα ή είναι βαρύτερος. Το θύμα "ταλαιπωρείται" διότι ο διασώστης "πατάει" πάνω στο θύμα άρα αν έχει σπασμένα πόδια ή λεκάνη έχουμε θέμα...

3. Αντίβαρο με ποδωστήριο. Ομοίως με την πάνω τεχνική.

4. Κόψιμο σχοινιού. Ο διασώστης μπορεί να είναι πολύ ελαφρύτερος από το θύμα. Το θύμα δέχεται ένα αρκετά ισχυρό σοκ όταν κόβεται το σχοινί και το κυριότερο μειονέκτημα: όλη η κατάβαση γίνεται μετά σε ένα φρένο.

5. Κρωλ με κρωλ. Ο διασώστης πρέπει να έχει περίπου το ίδιο βάρος με το θύμα. Το θύμα "πονάει" διότι είναι μια δυναμική μέθοδος.

Η διεθνής βιβλιογραφία αναφέρει και τις πέντε μεθόδους και τα γαλλάκια τις διδάσκονται όλες... ώστε να μπορούν να επιλέγουν την κατάλληλη...

Φυσικά οι κανονισμοί της ΣΟΕ προβλέπουν να διδάσκεται μόνο το αντίβαρο με λανιέρες και το κόψιμο αλλά αυτό δεν σημαίνει κάτι... Τα πράγματα αλλάζουν και εξελίσσονται... Στα πλαίσια αυτής ακριβώς της εξέλιξης αναπτύχθηκε από τον Κώστα Αδαμόπουλο η ελληνική προσέγγιση στον απεγκλωβισμό με αντίβαρο. Οπότε μην με ρωτάτε γιατί να αλλάξει η "διδακτέα ύλη" αλλά να αναρωτιόμαστε γιατί να ΜΗΝ αλλάξε αν είναι για το καλύτερο;

Επαναλαμβάνω λοιπόν τα πλεονεκτήματα της προτεινόμενης τεχνικής:

1. Διασώστης και θύμα είναι συνεχώς σε δύο φρένα. Δεν υπάρχει παραδοχή στιγμιαίας έστω παραμονής σε ένα φρένο.

2. Τα υλικά και το σχοινί είναι "καθαρά". Ο διασώστης δουλεύει με άνεση και δεν υπάρχουν μπλεξίματα, μπερδέματα κλπ.

3. Δεν υπάρχουν κραδασμοί για το θύμα. Ο απεγκλωβισμός γίνεται "γλυκά", δεν πατάμε πάνω του κλπ κλπ.

4. Η διαδικασία είναι συνέχεια αυτών που κι ένας σπηλαιολόγος α' επιπέδου γνωρίζει.

Σε ό,τι αφορά την "πολυπλοκότητα" της δεν θα με βρείτε σύμφωνο. Απλά την έχω περιγράψει σε δεκαέξι αναλυτικότατα βήματα για να μπορεί ο οποισδήποτε ακριβώς να την δοκιμάσει. Η κεντρική ιδέα είναι η εξής: διασώστης προσπερνά το θύμα ως κόμπο, ασφαλίζεται στην κοντή όπως κάνουμε στο πέρασμα κόμπου στην κατάβαση, βάζει καταβατήρα στο θύμα, ανοίγει το φρένο χειρός του θύματος και ξεκινάει η κατάβαση. Γνωστές τεχνικές που απλά συνθέτονται με άλλο τρόπο.

Αλλά φυσικά και η καλύτερη ιδέα μπορεί να αποδειχθεί η χειρότερη στην πράξη... Αλλά αν δεν την δοκιμάσουμε, πώς θα το ξέρουμε;

Αυτά, ελπίζω να συνεχίσουμε την όμορφη κουβέντα μας με περισσότερες παρατηρήσεις από όλους...

Δημήτρης

Καλησπέρα και πάλι...
Δυστυχώς δεν κατάφερα να κρατηθώ μιας και ο Δημήτρης έγραψε κάτι το οποίο ήταν το πρώτο που σκέφτηκα όταν είδα την αρχική ανάρτηση του αλλά είπα να μην το εκφράσω...
Όπως έγραψες Δημήτρη, συμφωνώ : "Πολύ μου αρέσει το θεματάκι μας. Νομίζω πως είναι η πρώτη μη (αυτο) κανιβαλική συζήτηση εδώ και πολύ καιρό. Μακάρι να κάνω λάθος βέβαια..."
Αν και η τελευταία σου φράση θυμίζει Πυθία...
Τι εννοείς;; Μακάρι να μην είναι απλά η πρώτη ή να είναι κανιβαλική...
Σοβαρά πάντως, μακάρι να γράφονται μόνο τέτοιου ύφους αναρτήσεις, τουλάχιστον εδώ μέσα, στο fb δε με νοιάζει!!!

Εχεις δικιο Αλεξανδρε. Το εγραψα λιγο "παρεξηγησιμα". Ας γινω λοιπον πιο σαφης. Εννοω πως μακαρι να κανω λαθος και να μην ειναι καμμια απο τις συζητησεις μας στο φορουμ του ΣΕΛΑΣ αυτοκαννιβαλικες, προηγουμενες και επομενες.

Το εξηγησα καλα τωρα;

Δημητρης