13 Jun 2005, 17:23 · Topic 143 · Post 410
Την Κυριακή 5 Ιουνίου 2005 ο Κομνηνός και εγώ ακολουθήσαμε την πρόταση που μας έκανε ο Δημήτρης Καραγιάννης από τον σύλλογο ΦΟΣ για να εξερευνήσουμε / αρματώσουμε το φαράγγι Λεπίδα στη Πελοπόννησο. Αν και τα ωράρια του Δημήτρη είναι πολύ βάρβαρα για εμάς, ακολουθήσαμε αρχικά με βαριά καρδιά λόγω πολύ πρωινού ξυπνήματος, αλλά τελικά αποζημιωθήκαμε.
Συναντηθήκαμε με τον Δημήτρη στο χωριό Καστάνιτσα (βορειοανατολικός Πάρνωνας). Πληροφορίες για το φαράγγι είχε συγκεντρώσει ο Δημήτρης ο οποίος παλαιότερα είχε επισκεφθεί τον τελευταίο καταρράκτη του φαραγγιού κοντά στην έξοδο και ως ανήσυχο νιάτο (με μνήμη χρυσόψαρου) είχε πάει και στα πρώτα jump, του έλειπε όμως η μέση και έτσι τον ακολουθήσαμε στην εξερεύνηση.
Η είσοδος με την έξοδο του φαραγγιού έχουν περίπου 200 μέτρα υψομετρική διαφορά. Αυτή την εποχή το νερό ήταν σχετικά λίγο, αρκετό όμως για να είναι οι βάθρες γεμάτες με νερό και πεντακάθαρες. Οι καταρράκτες όμως είχαν λίγα νερά. 2 jump, ένας καταρράκτης 42 μέτρων και ένας των 9 μέτρων και τελείωσε το πρώτο κομμάτι του φαραγγιού. Νομίζαμε ότι είμαστε κοντά στο αμάξι που αφήσαμε στην έξοδο αλλά μετά από λίγο περπάτημα η κοίτη του ποταμού ξανά έκλεισε και μπήκαμε στο δεύτερο κομμάτι του φαραγγιού. Οι πρώτες βάθρες είχαν λίγο νερό, το οποίο στη συνέχεια στέρεψε. 3 συνεχόμενα μικρά ραπέλ, 1 ακόμα και φτάσαμε στο μεγάλο καταρράκτη των 70 μέτρων περίπου. Θεαματικός αν και στεγνός. Φεύγοντας, οπισθοχώρηση λόγω του ότι δεν είχαμε σκοινί, υποσχεθήκαμε ότι θα ξανά πάμε με περισσότερο νερό.
Δικές μας φωτογραφίες θα ακολουθήσουν σύντομα. Υπάρχει όμως μια στον φάκελο photos\\dim.kar.
Maggie
Συναντηθήκαμε με τον Δημήτρη στο χωριό Καστάνιτσα (βορειοανατολικός Πάρνωνας). Πληροφορίες για το φαράγγι είχε συγκεντρώσει ο Δημήτρης ο οποίος παλαιότερα είχε επισκεφθεί τον τελευταίο καταρράκτη του φαραγγιού κοντά στην έξοδο και ως ανήσυχο νιάτο (με μνήμη χρυσόψαρου) είχε πάει και στα πρώτα jump, του έλειπε όμως η μέση και έτσι τον ακολουθήσαμε στην εξερεύνηση.
Η είσοδος με την έξοδο του φαραγγιού έχουν περίπου 200 μέτρα υψομετρική διαφορά. Αυτή την εποχή το νερό ήταν σχετικά λίγο, αρκετό όμως για να είναι οι βάθρες γεμάτες με νερό και πεντακάθαρες. Οι καταρράκτες όμως είχαν λίγα νερά. 2 jump, ένας καταρράκτης 42 μέτρων και ένας των 9 μέτρων και τελείωσε το πρώτο κομμάτι του φαραγγιού. Νομίζαμε ότι είμαστε κοντά στο αμάξι που αφήσαμε στην έξοδο αλλά μετά από λίγο περπάτημα η κοίτη του ποταμού ξανά έκλεισε και μπήκαμε στο δεύτερο κομμάτι του φαραγγιού. Οι πρώτες βάθρες είχαν λίγο νερό, το οποίο στη συνέχεια στέρεψε. 3 συνεχόμενα μικρά ραπέλ, 1 ακόμα και φτάσαμε στο μεγάλο καταρράκτη των 70 μέτρων περίπου. Θεαματικός αν και στεγνός. Φεύγοντας, οπισθοχώρηση λόγω του ότι δεν είχαμε σκοινί, υποσχεθήκαμε ότι θα ξανά πάμε με περισσότερο νερό.
Δικές μας φωτογραφίες θα ακολουθήσουν σύντομα. Υπάρχει όμως μια στον φάκελο photos\\dim.kar.
Maggie
