07 Jun 2005, 14:05 · Topic 137 · Post 397
Δέρσιος λοιπόν... το πρώτο "ζωντανό" σπήλαιο για τα παιδιά των σεμιναρίων. Ελπίζω να γράψουν αυτοί τις εντυπώσεις και τις σκέψεις τους. Περσινές φωτώ εδώ: Δέρσιος 2004. Φετινές σε λίγες μέρες.
Η αποστολή εκτός του εκπαιδευτικού χαρακτήρα είχε και σκοπό το να ανοίξουμε τις βάνες στο "πρώτο" σιφόνι και να αδειάσουμε όσο μπορούσαμε το σιφόνι στο μικρό παρακλάδι. Οι βάνες ανοίξανε μετά από επιτυχής κατάδυση του Νίκου και ξεκίνησε το φετινό άδειασμα του σιφονιού.
Για το σιφόνι στο μικρό παρακλάδι, είχαμε κατεβάσει είκοσι συν πενήντα μέτρα σωλήνα (μίας ίντσας) και με διάφορους μαγκαϊβερισμούς καταφέραμε και να στεγανοποιήσουμε την ένωση και να ταπώσουμε την άκρη (με ένα γάντι κουζίνας / δείκτη πιέσεως) έτσι ώστε να καταφέρουμε να ξεκινήσουμε το άδειασμα.
Το αποτέλεσμα ήταν να κατέβει γρήγορα η στάθμη - τόσο γρήγορα που μας έλυσε την απορία για το αν συνδέεται με το σιφόνι στο μεγάλο παρακλάδι (όχι). Κάποια στιγμή και καθώς ασχοληθήκαμε πλέον όλοι με την εκπαίδευση των νέων σπηλαιολόγων, μας πήρε αέρα ο σωλήνας τερματίζοντας έτσι πρόωρα το άδειασμα του σιφονιού. Συνεπώς, την επόμενη φορά θα έχουμε δουλειά και στα τρία πάνω σιφόνια.
Γενικά η σπηλιά συνεχίζει να προσφέρει και καινούργιες εμπειρίες, και ευκαιρία για τους νέους να εφαρμόσουν όχι μόνο πολλές από τις τεχνικές που μάθανε στα σεμινάρια αλλά και μια δύο που τις έβλεπαν πρώτη φορά εκεί. Και πορεία είχε, και καταβάσεις, και λάσπες (άλλα μόνο για όσους τις επιδιώξανε), και αντιστήριξη, και άλλα πολλά.
Το βήμα στους εκπαιδευόμενους...
Η αποστολή εκτός του εκπαιδευτικού χαρακτήρα είχε και σκοπό το να ανοίξουμε τις βάνες στο "πρώτο" σιφόνι και να αδειάσουμε όσο μπορούσαμε το σιφόνι στο μικρό παρακλάδι. Οι βάνες ανοίξανε μετά από επιτυχής κατάδυση του Νίκου και ξεκίνησε το φετινό άδειασμα του σιφονιού.
Για το σιφόνι στο μικρό παρακλάδι, είχαμε κατεβάσει είκοσι συν πενήντα μέτρα σωλήνα (μίας ίντσας) και με διάφορους μαγκαϊβερισμούς καταφέραμε και να στεγανοποιήσουμε την ένωση και να ταπώσουμε την άκρη (με ένα γάντι κουζίνας / δείκτη πιέσεως) έτσι ώστε να καταφέρουμε να ξεκινήσουμε το άδειασμα.
Το αποτέλεσμα ήταν να κατέβει γρήγορα η στάθμη - τόσο γρήγορα που μας έλυσε την απορία για το αν συνδέεται με το σιφόνι στο μεγάλο παρακλάδι (όχι). Κάποια στιγμή και καθώς ασχοληθήκαμε πλέον όλοι με την εκπαίδευση των νέων σπηλαιολόγων, μας πήρε αέρα ο σωλήνας τερματίζοντας έτσι πρόωρα το άδειασμα του σιφονιού. Συνεπώς, την επόμενη φορά θα έχουμε δουλειά και στα τρία πάνω σιφόνια.
Γενικά η σπηλιά συνεχίζει να προσφέρει και καινούργιες εμπειρίες, και ευκαιρία για τους νέους να εφαρμόσουν όχι μόνο πολλές από τις τεχνικές που μάθανε στα σεμινάρια αλλά και μια δύο που τις έβλεπαν πρώτη φορά εκεί. Και πορεία είχε, και καταβάσεις, και λάσπες (άλλα μόνο για όσους τις επιδιώξανε), και αντιστήριξη, και άλλα πολλά.
Το βήμα στους εκπαιδευόμενους...
