Ελάτε να εξερευνήσουμε μαζί!

Την Δευτέρα 9 Μαΐου, δηλαδή την Δευτέρα που μας έρχεται, ξεκινάνε τα σεμινάρια σπηλαιολογίας του Σ.ΕΛ.Α.Σ για το έτος 2005!

Την Δευτέρα, από τις 19:00, θα παρουσιάσει ο πρόεδρος του συλλόγου, Ανδρέας Χριστοδούλου, εισαγωγή στην σπηλαιολογία και το σύλλογο. Θα προβληθούν βίντεο και σλάϊντζ με θέμα τις μεγάλες αποστολές του συλλόγου στα δύο βαθύτερα σπήλαια της Ελλάδας: Γοργούθακας και Ταφκούρα.

Την Τετάρτη θα ακολουθήσει η πρώτη εισαγωγή στα σπηλαιολογικά υλικά για να είναι οι εκπαιδευόμενοι έτοιμοι για την πρώτη πρακτική εκπαίδευση στη "Συκιά".

Το αναλυτικό πρόγραμμα βρίσκεται στο:

Οι εγγραφές θα γίνονται για λίγες μόνο μέρες αφού ξεκινήσουν τα σεμινάρια. Ελάτε να μας γνωρίσετε. Ελάτε να εξερευνήσουμε μαζί.

Ελάτε να μας γνωρίσετε. Ελάτε να εξερευνήσουμε μαζί.

E, ναι, θα έρθουμε
Εγώ και ένας φίλος περάσαμε από τα γραφεία την περασμένη Τετάρτη , και ... ενθουσιαστήκαμε! Θα έρθουμε να ξεκινήσουμε τη Δευτέρα και να εγγραφούμε. Πιθανόν να έρθουν και άλλα δύο άτομα τη Δευτέρα για μια πρώτη γνωριμία και να αποφασίσουν εάν είναι σίγουροι ή όχι.

Τα λέμε λοιπόν

"Χείρωνα" καλώς ηλθατε όχι μονάχα στον σύλλογο αλλά και στο φόρουμ του συλλόγου!!!

Κώστας

Γειά σας !

Εγώ είμαι ο "άλλος", που είπε και ο φίλος μου ο Χείρων πιο πάνω !

Καλώς σας βρήκαμε, εμένα μου άρεσε πολύ η επαφή με το σύλλογο.

Και φορβερά τα video !

Τα λέμε λοιπόν, και από δώ και από κοντά ....



Σχετικά με το Νίκ μου, με αυτό έχω γίνει γνωστός στο ελληνόφωνο νέτ, ε, είπα, ας το κρατήσω και σε αυτό το φόρουμ...

clubs.pathfinder.gr/vril

Λοιπόν, εχθές ήταν η "Ημέρα Νούμερο Ένα" ή Day1, όσοι από εμάς είχαν την "τύχη" να πάνε στο στρατό...

"Μπήκαμε" λοιπόν στα σχοινιά !

Αρκετά επίπονη και κουραστική η προσπάθεια, να ανέβεις και να κατέβεις ένα σχοινί και δεν είναι καθόλου όσο εύκολο φαίνεται.

Παρόλη την κούραση, εγώ αποκόμισα μια θετική εμπειρεία, είμαι ευτυχής οτι το τόλμησα/έκανα και είμαι σίγουρος ότι θα το ξανακάνω !

Vril

"Μπήκαμε" λοιπόν στα σχοινιά !

Ε, που 'σαι Vril, να το πούμε όπως τα τραγουδάκι της εθνικής:
Ε-ε-έέέ, ο-ο-οόόόόόόό το "κύπελό" θα πάρουμε το σπηλαιο-λογικό!
... κι-άαααλλο ... κι-άαααααλλο

Ελπίζω οι φίλοι του συλλόγου να δικαιολογήσουν το ύφος του μυνήματος μου , και να αποδωθεί όπως πρέπει να αποδωθεί , δηλαδή στον ενθουσιασμό του "ψαρά" (admin βάλε και κανένα ψαράκι στα emotions, δεν έχει )

Σοβαρά τώρα, θέλω να ευχαριστήσω όλα τα παιδιά , όπου με υπομονή και ηρεμία, διόρθωναν τα λάθη μας , και βοηθούσαν συνεχώς.

Μακάρι, να ανταποδώσω και γω κάποτε σε άλλους.

Άντε, και την Κυριακή στα ... "βαφτίσια".

Όχι μόνο θα σας συγχωρέσουμε για το ύφος αλλά θα σας πληροφορήσουμε οτι αυτό το ύφος θέλουμε στο σύλλογο!! Μακάρι να έχετε πάντα τέτοια όρεξη...

Από τη δική μου μικρή εμπειρία θα σας πώ ότι η σπηλαιολογία θα σας δικαιώσει απόλυτα για τον ενθουσιασμό σας. Θα είναι ότι περιμένατε, πολλαπλασιασμένo πολλές φορές... Έχει επίσης ένα άλλο μοναδικό χαρακτηριστικό: συνδιάζει πολλά ενδιαφέροντα σε ένα. Μπορείς να είσαι σπηλαιολόγος αλλά να επιλέξεις να ασχολείσαι περισσότερο με φωτογραφία, χαρτογράφηση, ορυκτολογία, εξερεύνηση, ανακάλυψη νέων σπηλαίων, παλαιοντολογία, αθλητική σπηλαιολογία κτλ

Όσο για την υπομονή των εκπαιδευτών, είναι μια παράδοση του συλλόγου που μεταφέρεται από τους παλιούς στους νεότερους κάθε χρόνο! Έχουμε δημιουργήσει πολύ καλό όνομα (και) σε αυτό τον τομέα σαν σύλλογος, απ' ότι ακούω... Θα έρθει και η σειρά σας να "βγάλετε" την υποχρέωση!

Παιδιά καλώς ήρθατε, καλή εκπαίδευση και καλές καταβάσεις...
Άντε να ανέβει φέτος η καινούρια ομάδα γιατί μας προέκυψε πολύ "φρόνιμη"!

Όχι μόνο θα σας συγχωρέσουμε για το ύφος αλλά θα σας πληροφορήσουμε οτι αυτό το ύφος θέλουμε στο σύλλογο!! Μακάρι να έχετε πάντα τέτοια όρεξη...

Λέτε να σας "πείσουμε", να φυτέψετε κανα δεντράκι ή και να μαζέψουμε σκουπίδια που πετάνε σε δυσπρόσιτα σημεία ?

Στην Πεντέλη το έχουμε κάνει ήδη ... !
(Γι αυτό οι άλλοι μας λένε και "Ληστοσυμμορία" -είμαστε 5-6, δηλ. συμμορία και κλέβουμε τα σκουπίδια από το δάσος )

Όσο για την υπομονή των εκπαιδευτών, είναι μια παράδοση του συλλόγου που μεταφέρεται από τους παλιούς στους νεότερους κάθε χρόνο! Έχουμε δημιουργήσει πολύ καλό όνομα (και) σε αυτό τον τομέα σαν σύλλογος, απ' ότι ακούω... Θα έρθει και η σειρά σας να "βγάλετε" την υποχρέωση!

Δεν ξέρω για εμάς τους παλαιότερους αλλά η νέα φουρνιά εκπαιδευτών του συλλόγου είναι και υπομονετική και ενθουσιώδης και έχει ήδη αρχίσει να προσφέρει πολλά στον σύλλογο. Να είσαστε όλοι καλά και καλές εκπαιδεύσεις / εξερευνήσεις. Όσο για τα σεμινάρια του 2005... έχουν ξεκινήσει με ...γκολ από τα αποδυτήρια και τελικά μάλλον θα το σηκώσουν το κύπελο το ..σπηλαιο-λογικό.

Και μη ξεχνάμε τα θεωρητικά μαθήμματα.
Αύριο Δευτέρα, εισαγωγή στη Γεωλογία από τον Κώστα Αδαμόπουλο και
Τετάρτη Παλαιοανθρωπολογία με τον καθηγητή κ. Κώστα Μερδενισιάνο.

Να είστε όλοι εκεί, τα μαθήματα ξεκινάνε στις 7:00μμ.

Νίκος Μητσάκης
Σ.ΕΛ.Α.Σ.

ΥΓ. Περιμένω να διαβάσω τις εντυπώσεις σας και μετά την "Συκιά"

Επισκέπτης

ΥΓ. Περιμένω να διαβάσω τις εντυπώσεις σας και μετά την "Συκιά"

Λοιποοοοοόν,

Εγώ πάντως έφυγα από από τη «Συκιά» με μια τεράστια εκρεμμότητα: ΥΨΟΦΟΒΙΑ (ναι, ναι, με κεφαλαία και bold ), πορόλο που μου τη «σπάνε» όλες οι λέξεις σε «-φοβία»

Τελος πάντων, θέλω να πω , θεωρώ καλές τις πιθανότητες ότι και στο επόμενο τέτοιο ύψος που θα βρεθώ «εκτεθιμένος» , πάλι τα ίδια να έχω . Το «χονδρό» πρόβλημα ήταν στη κατάβαση στο σημείο της αλλαγής μόλις πριν αρχίσω να λειτουργώ τον καταβατήρα. Και για να δώσω ακριβή περιγραφή, μπας και αναλύοντάς το ξεμπερδέψω μια ώρα αρχίτερα με την εκρεμμότητα.


1)Πρώτο κόλλημα:Η ανασφάλεια της αιώρησης . Βρε , τι το σκοινί που στηρίζεται σε δύο διαφορετικά σημεία στο βράχο, βρε τι το ότι είμαι ασφαλιμένος από δύο σημεία, βρε τι το ότι πρέπει να εμπιστέυομαι τα υλικά δεσίματος, τίποτα εγώ, εκεί, η μόνιμη σκέψη « και άμα πέσω;»
Αυτό το κόλημα μου προκάλεσε , μια κυμαινόμενη πίεση από το στομάχι προς το θώρακα . Στιγμές -στιγμές έβρισκα εξαιρετικά δύσκολο να ακολουθήσω τις οδηγίες του εκπαιδευτή . Ν.Μ. μια χαρά μου τα ‘λεγες, εγώ δεν μπορούσα να συγχρονίσω κεφάλι και σώμα μαζι . Άσε που σε κάποιες φάσεις το 50% των οδηγιών που μου έλεγες , εγώ τις ... έχανα
2)Δεύτερο κόλλημα: Διαοροές στις σκέψεις. Σε κάποιες φάσεις μου ήταν αδύνατο να συγκεντρωθώ σε αυτό που έκανα. Σκέψεις του τύπου , «μα γιατί το λένε συκιά; συκιές έχει εδώ και μάλιστα είναι θεόψηλες οι άτιμες», ή «ωχ , εδώ μέσα πέσανε οι πυροσβέστες, άντε και στα ...δικά μου σε λίγο». Ή « μα αυτό το σκοινί τώρα , δεν τρίβεται εκεί που ακουμπάει; Δεν κόβεται ποτέ άραγε;» ή «όσο ακουμπάω το βράχο είναι ... καλύτερα» , άσχετα με το ότι τα χέρια μου δεν αντέχουν το βάρος του σώματός μου , όχι ,όχι, εγώ για αρκετή ώρα έμεινα σταθερός στην ...αποψή μου να χαιδεύω το βράχο.

3)Τρίτο κόλλημα: καθυστέρηση. Όχι πως βιαζόμουν εγώ ή κάποιος άλλος για να κατέβω, αλλά ειλικρινά θα μπορούσα να κάθίσω και 2 ώρες εκεί, με το να ανακυκλωνω τα παραπάνω. Επί της ουσίας όμως. καθυστερούσα όσο μπορούσα τη απόφαση να κατέβω...Και τότε «έπεσα» 1-2 μέτρα.
Νομίζω , ότι τότε ... πήρα μπρος.
Στην ανάβαση τώρα , τα πράγματα ήταν ευκολότερα, αν και άμα κρίνω το μούδιασμα στους πήχεις (χτες και σήμερα) σπαταλούσα ενέργεια και κουραζόμουν γρήγορα με το να βάζω υπερβολική δύναμη στα χέρια ,προσπαθώντας να ανέβω –ντε και καλά- με τα χέρια !

Τώρα που τα ξαναθυμάμαι γελάω, μέχρι την επόμενη φορά που θα στέκομαι λίγο πριν το κενό

Aυτάααααα.
Χείρων (-Νεκ.-)

Το πρόβλημα αυτό δεν το έχεις μόνο εσύ -όπως φαντάζεσαι! Η εμπιστοσύνη στα υλικά είναι το Α και Ω στο φόβο του ύψους και πραγματικά θα αρχίσεις να απολαμβάνεις την κατάβαση όταν αντιληφθείς -με τη λογική πλέον- ότι οι πιθανότητες να πέσεις είναι απειροελάχιστες. Τα ανθρώπινα λάθη αποκλείονται γιατί τίποτα δεν θα κάνεις μόνος σου μέχρι να νιώσεις ΕΣΥ ότι είσαι έτοιμος. Μέχρι τότε θα στεκόμαστε "μπάστακες" πάνω από το κεφάλι σου... και πάλι πιο πολύ για ψυχολογικούς λόγους.

Η απόφαση να κατέβεις -παρόλους τους φόβους- είναι πολύ βασική. Εγώ προσωπικά φοβήθηκα τον Βαγγέλη ότι δεν θα προσπαθούσε καν. Χαίρομαι που πείστηκε να το δοκιμάσει αν και δεν είμαι απόλυτα σίγουρη ότι θα θελήσει να ξαναπροσπαθήσει.

Να έχετε στο μυαλό σας ότι φοβίες -μικρές ή μεγάλες- έχουμε όλοι. Άλλος φοβάται τα ύψη, άλλος τα σκυλιά, άλλος τις δεσμεύσεις, άλλος την ανεξαρτησία, άλλος τα στενόματα, άλλος την ταχύτητα κτλ κτλ. Μικρές ή μεγάλες είναι εκεί για να τις αντιμετωπίζουμε.
Όχι για να τις εξαλείψουμε αλλά για να αποκτούμε αυτοπεποίθηση στον εαυτό μας και ικανοποίηση. Όπως μου είχε πεί κάποτε ο Caspex: "οι φοβίες έχουν την τάση να μετατοπίζονται. Όταν σταματήσεις να φοβάσαι το ύψος, συνειδητοποιείς ότι δεν εμπιστεύεσαι να οδηγάς το αυτοκίνητο χωρίς ζώνη ασφαλείας" και είναι απόλυτα σωστό!

Το μόνο που χρειάζεται από τη δική σας πλευρά είναι θέληση. Εμείς θα σας βοηθήσουμε στα υπόλοιπα...

Tα ίδια Παντελάκι μου, τα ίδια Παντελή μου. ΟΛΟΙ μα ΟΛΟΙ οι εκπαιδευόμενοι (συμπεριλαμβανομένου και εμού που είχα ήδη μια εμπειρία από αναρρίχηση, οπότε δεν τα χρειάστηκα στη Συκιά, αλλά αλλού) λένε και νοιώθουν τα ίδια πράγματα. Σε βαθμό που σκέφτομαι να γράψω τις ίδιες απαντήσεις σε CD για να μην λέω και ξαναλέω τα ίδια πράγματα... ΝΜ, ΚΑ, ΑΧ, ΗΚ και δεν ξέρω ποιοί άλλοι είσασταν εκεί πως σας φαίνεται η ιδέα μου;

Δημήτρης Καραγιάννης

ΥΓ Φυσικά και κάνω (αθώα) πλάκα... Εκεί που είναι ήμασταν και εδώ που είμαστε θα 'ρθουνε...

1)Πρώτο κόλλημα:Η ανασφάλεια της αιώρησης. Βρε , τι το σκοινί που στηρίζεται σε δύο διαφορετικά σημεία στο βράχο, βρε τι το ότι είμαι ασφαλιμένος από δύο σημεία, βρε τι το ότι πρέπει να εμπιστέυομαι τα υλικά δεσίματος, τίποτα εγώ, εκεί, η μόνιμη σκέψη «και άμα πέσω;»

Σκέψου μόνο πόσες εκατοντάδες κόσμου έχουν βρεθεί στην ίδια θέση τα τελευταία 10-20-30-40+ χρόνια και ΔΕΝ έχουν πέσει. Δεν είναι απαραίτητο ότι θα πρέπει να είσαι εσύ ο πρώτος!
Έχουν φροντίσει οι εκπαιδευτές σου πριν από εσένα να μην σου συμβεί τίποτα. Εσύ απλά θα πρέπει να συγκεντρωθείς και να μάθεις τις τεχνικές έτσι ώστε να "μην χρειάζεσαι την συμβουλή τους πια"...
Αυτό είναι το πρώτο βήμα για τον κόσμο των σπηλαίων...έναν κόσμο που όσο πιο πολύ θα γνωρίζεις, τόσο περισσότερο θα ξεπερνάς τις όποιες φοβίες σου για να μπορείς να τον ανακαλύπτεις...
Καλή συνέχεια σε όλους.

Ναμαι και γώ....

Λοιπόν, ρωτάτε τις εντυπώσεις μου ΜΕΤΑ τη Συκιά.

Λοιπόν, θα σας απαντήσω με δύο απλές προτάσεις.

1ον, είμαι ευτυχής οτι σας γνώρισα και πιο πολύ οτι κατέβηκα και ανέβηκα.
(καταλάβατε λοιπόν, οτι θέλω να πώ, οτι είμαι πάρα πολύ ευχα΄ριστημένος από το όλο εγχείρημα)

2ον, ο μόνος φόβος που μου έμεινε, είναι αυτός της ... Εφορίας
(δηλ καταλάβατε, οτι σε κάποια πράγματα μπορεί να έχει κανείς εμπιστοσύνη, όπως πχ τα σχοινιά. Σε κάποια άλλα, μάταιος ο κόπος...)

Πότε θα ξαναπάμε ?


Υ.Γ. Μην νομίζετε οτι το πάιζω cool.
Βγαίνοντας στο σημείο οπου πλέον πατάς με τα πόδια στο βράχο και απασφαλίζεις, είχα και εγώ "μαλακά" γόνατα.
Ο Φόβος είναι καλό να υπάρχει. Αυξάνει την προσοχή. Απλά, δεν πρέπει να αφήνεις τον φόβο να σε κυριαρχήσει.
Ανεβαίνοντας, έφτασα στο (περίπου) ίδιο σημαίο και έκατσα αρκετά εκεί, για να εξοικιωθώ με την αίσθηση βράχου/κενού.

Ο Νίκος μου υπενθύμησε, οτι υπάρχουν και άλλοι...

Έρη

Το μόνο που χρειάζεται από τη δική σας πλευρά είναι θέληση.

Τουλάχιστον σε εμένα περισεύει...

Εμείς θα σας βοηθήσουμε στα υπόλοιπα...

Το ξέρω , να 'σαι καλά

fosgr

Εκεί που είναι ήμασταν και εδώ που είμαστε θα 'ρθουνε...

Με αυτό με έφτιαξες για τα καλά !

elena

Αυτό είναι το πρώτο βήμα για τον κόσμο των σπηλαίων...

To ύμισι του παντός που λένε, ε ; Υesssssssssssssss

Στη γνωστή σε όλους "Συκιά" - σχεδόν κατά παράδοση πλέον - δηλώθηκε επίσημα η έναρξη των σεμιναρίων σπηλαιολογίας του ΣΕΛΑΣ για το 2005... με ευνοικό καιρό και ανεβασμένη διάθεση!

Οι νέοι σπηλαιολόγοι, άλλοι με τη μικρή εμπειρία των προ-σεμιναρίων και άλλοι με μόνο "όπλο" τους το θάρρος, εκπαιδεύτηκαν στις τεχνικές κατάβασης με μονό σχοινί και εξασκήθηκαν στην χρήση των ατομικών τους υλικών.



Καλή αρχή σε όλους, λοιπόν και καλές καταβάσεις

"Οι τολμηρές αποφάσεις είναι για τους γενναίους ανθρώπους!
Τα καλά τώρα έρχονται... "

για περισσότερες φωτό: http://www.selas.org/photos.selas.org/t ... p?album=17

Σπήλαιο Μονής Αστερίου.

Θεαματική βελτίωση στα της "υψο-φοβίας".
Αντε και να φτιάχνουν σιγά-σιγά και οι τεχνικές.

Και δυο φωτογραφιούλες:

Τη σκηνή εντόπισε πρώτος ο Στέλιος : Τρυφερό στιγμιότυπο δύο δολιχόποδων, όπου ο υποφράφων τα ...παρενοχλεί με το φλας της μηχανής ένώ απολαμβάνουν τον έρωτά τους.



Το επόμενο το εντόπισε ο Vril , δεξιά και απέναντι από το στενόχωρο τρύπωμα , αυτό που οδηγεί σε παρακάτω αίθουσα. Φαίνεται σαν κάποιος ,κάποτε να έφτιαξε ένα μπετουδάκι-χαρμάνι εκεί κατω, και το έκανε και σωστά , βάζοντας και ...μπετόβεργες για καλύτερη στήριξη.

Χείρων,

Αναγκάστηκα να διορθώσω το κείμενο σου γιατί η φωτογραφίες ήταν τεράστιες. Μπες αν θέλεις στον κόπο να ανεβάσεις μια μικρότερη (στο photos.selas.org κατα προτίμηση).

Χείρων,

Αναγκάστηκα να διορθώσω το κείμενο σου γιατί η φωτογραφίες ήταν τεράστιες. Μπες αν θέλεις στον κόπο να ανεβάσεις μια μικρότερη (στο photos.selas.org κατα προτίμηση).

Τα πήγα εγώ πιό'κει για να υπάρχει η εικόνα κάπου. Χείρονα, αν θές, πες μου την Τετάρτη μετά το μάθημα πρώτων βοηθειών να σου δείξω πως λειτουργεί το photos.selas.org.

Στέλιος

Eυχαριστώ Στέλιο και caspex,

...Εφτιαξα κι ένα account στο photos.selas.org, οπότε θα ενεβάσω εκεί την επόμενη φορά και με "μαζεμένο" μέγεθος τις φωτογραφίες.

Χείρων(-Νεκ.-)

Στο σημείο http://photos.selas.org/thumbnails.php?album=12 ανέβασα κάποιες φωτό από την Μονής Αστερίου, πατώντας την εικόνα μπορείτε να πάτε εκεί.



Σιγά σιγά θα ανεβάσω κι'άλλα.

Στέλιος