25 Apr 2005, 09:58 · Topic 125 · Post 341
Elias
Ένταξη: 04 Απρ 2004
Δημοσιεύσεις: 1
Δημοσιεύθηκε: Παρ Απρ 15, 2005 1:31 pm Θέμα δημοσίευσης: Πρόπαντες!!!!
--------------------------------------------------------------------------------
Το σαβατοκύριακο στις 23-24 θα πραγματοποίηθει αποστολή στο Πρόπαντες, στο Παλαιοχώρι Κυνουρίας.
Σκόπος της αποστολής είναι να γίνει μια τράβερσα 10μέτρων για την πρόσεγγυση ενος παραθύρου στα -180μ.
Έπισης για την άπλη επίσκεψη αυτού του μοναδικού βαραθρου σε όποιον δεν εχει τίποτα καλυτερο να κάνει το ΣΚ.
Θα γίνει άρματωμα με άλλαγες και σε περίπτωση που βρεθούν πρόθυμοι σπηλαιολογοι να κουβαλησουν αλλα 300 μέτρα σχοινι θα αρματωθουν και οι δυο διαδρομες μαζι.
Πληροφοριες στο συλλογο την Τετατρη 20 Απριλιου.
Εισοδος ελευθερη....
Μοναδική εμπειρία για ένα τεστάκι στην φυσική αντοχή & τεχνική, σε ένα βάραθρο που έχει διαμορφωθεί –θα έλεγε κανείς επίτηδες- για να σου προκαλεί δέος και να σου θυμίζει πόσο μικρός είσαι στο διάστημα...
Τα γνωστά σταλαγμιτικά παίρνουν τώρα τεράστιες διαστάσεις και μοιάζουν με μικρούς λόφους, κουρτίνες μεγαλοπρεπείς και σταλακτίτες που ξεπερνούν τα 100 μέτρα σε μήκος! Αυτό είναι το Πρόπαντες!
Για πρώτη φορά συνειδητοποιείς πόσο κουραστική μπορεί να είναι μια κατάβαση. Η ανάβαση από την άλλη –αντιθέτως από ότι θα περίμενε κανείς- δεν είναι ιδιαιτέρως κουραστική όσο μονότονη και φαινομενικά... ατελείωτη. Με ένα χαλαρό και συνεχή ρυθμό φτάνεις την είσοδο σε 1:30 ώρα ή λιγότερο, χωρίς καταπόνηση. Σε αυτό συνέβαλε και το άνετο αρμάτωμα του Ηλία.
Τα οστά στον πάτο του σπηλαίου και τα απομεινάρια από τα άρβυλα των ανθρώπων που ζωντανοί ή πεθαμένοι, ρίχτηκαν εκεί για να μην βρεθούν ποτέ, σε κάνουν να αναρωτιέσαι για τα κομμάτια της ιστορίας που διαδραματίστηκαν στα μέρη αυτά. Το βάραθρο –γνωστό από αρχαιοτάτων χρόνων- είναι σίγουρο ότι κρύβει πολλά μυστικά στα δεκάδες μέτρα της σάρας που έχει συσσωρευτεί στον πάτο του...
Ο λαμπερός ήλιος και η μοναδική θέα που αντικρίσαμε κατά την έξοδό ήταν η ανταμοιβή μας για την προσπάθεια. Η παρέα ήταν η καλύτερη δυνατή (Ηλίας, Κομνηνός, Μαργαρίτα, Στέλιος, Νώντας, Ράνια, Μάριος, Ειρήνη, Βίκυ, Αλέξανδρος, Τόλης, Κώστας Λ., Μιχάλης, Έρη) και η μέρα πέρασε τόσο ευχάριστα που δεν μας έκανε καρδιά να αποχωρήσουμε. Τελικά, υπερίσχυσε το αίσθημα της πείνας που μας οδήγησε στην παραλία του Λεωνιδίου στην ταβέρνα του κυρ Θόδωρου που είμαι σίγουρη ότι θα μας θυμάται για πολύ καιρό...
Για φωτογραφίες...
http://www.selas.org/photos.selas.org/t ... p?album=10





